Zeyrek'te bir ahşap yine yakılmış ve ben de yandım o yangınla

----Sabah duydum içim yandı, Zeyrek’te bir ahşap ev yandı ben yandım, yakan kim ise ne ise bilemem ama sanki eski bir dostum yandı kül oldu gibi geldi

----Olur, be deli bu memlekette her şey olur, o evler bu zamanlara kadar bir inat gelmiş ve bize yaşam bağlanmayı ayak diremeyi göstermişti, biz o evleri geçmişini bile tam bilmeden cahilce sevmiştik resimlerini çekmiştik, o muhitte yaşamıyorduk ama oralarda bizimdi oralarda sokaklarımızdı, hele o ahşap evler bizim Beşiktaş ahşapları gibi dedelerimizdi, ninelerimizdi, amcalarımızdı, neyzenin yaşadığı zamanlardı

---Elin yedi kat yabancısın korumaya aldığı evleri bizim koynumuzdaki sırtlan yavruları yakar,karşısına geçer sigarasını tüttürür ,sonra bu memleket bizim diye kendimizi eyleriz

---ne diyelim seviyoruz ne olursa olsun seviyoruz bu memleketi

---Tamam, biz de seviyoruz bu memleketi, taşını, toprağını, bağını, bahçesini, ahşabını, viranesini tamam ama üzerinde yaşamayan sırtlanları değil

---neyse başımız sağ olsun diyelim, hadi yürü gidip bakalım yanana, eski dostlara

---Geçen yaz çektiğimi resimleri de aşağıda yayınlayalım